زمانی که حسین (ع) جانش را برای خدا داد، زمانی بود که اگر جانش را هزینه نمی کرد، چراغ نبوت همه انبیا، چراغ توحید و چراغ ارزشها تا ابد خاموش می شد. او از طریق شهادت، حلقه انصال بین توحید، نبوت، ارزشها و انسانهاست.

حالا اگر در این دنیا بخواهند عوض این شهادت را به او بدهند، فکر می کنید چه باید بدهند؟ در روایات و آیات، کلمه معوض و عوض را در چنین مسپأله ویژه ای جز برای درباره ابا عبد الله الحسین (ع) دیده نشده است که امام زمان (عج) می فرماید: «المُعَوَضُ مِن قَتلهِ» (مصباح المتهجد ص826) معوض نه نسبت به ابا عبد الله (ع)، معوض نه نسبت به نمازهایش و روزه هایش، نه نسبت به این که فرزندی مثل زین العابدین را و علی اکبر علیهما السلام را تربیت کرده است، نه چنین نیست. این معوض فقط قیمت خونش در دنیاست و به قیمت آخرت آن کاری ندارند. «المُعَوَضُ مِن قَتلِهِ أنَّ الأئمَّةَ مِن نَسلِهِ وَ الشِّفاءُ فی تُربَتِهِ وَ الفَوزَ مَعَهُ». (همان).

وقتی ابا عبد الله (ع) خونش را هزینه کرد، عجیب است که امام صادق (ع) می فرماید در کربلا حضرت ابا عبد الله (ع) خونش را، نه به خدا صدقه داد؛ نه آن را انفاق کرد؛ نه عطا کرد و نه با آن معامله کرد؛ بلکه ایشان درباره این خون می فرمایند: «بَذَلَ مُهجَتَهُ فیک» (کامل الزیارات 401) این خون را به رایگان به تو داد و گفت در مقابل این خون، هیچ نظری به رضایت تو ندارم.

امام زمان (عج) می گوید: وقتی خدا این خون را گرفت، گفت من قیمتی ترین شئ را از حسین بن علی گرفتم؛ برای همین عدالتم اقتضا می کند عوضش را به او بدهم. امام زمان (عج) می گوید، هر یک از ما نه امام بعد از حسین (ع) با تمام وزنی که دارند تا من، یک بیست و هفتم معوض خونش هستیم. من فکر نمی کنم آسمان ها و زمین طاقت حل این مسپدل هرا اصلاً داشته باشند. حل آن برای ما خیلی مشکل است، این مسأله از قبیل سخن حق تعالی است «لَو أنزَلنا هذا القُرآنَ عَلَ ی جَبَلٍ لَرَأیتَهُ خاشِعَاً مُتَصَدّعَاً مِن خَشیَةِ الله» (حشر 21) ما نه تن با هر مقامی در مجموع، تنها یک سوم عوض آن خونیم.

و اما معوض دوم که یک سوم دیگر خون امام حسین (ع) این است که شخص پروردگار خوردن هر خاکی را از زمان آدم تا قیامت را حرام است؛ اما اراده او بر این تعلق گرفت که یکی از داروهای این عالم هستی را، خاک قبرش قرار دهد؛ نه خاک صورتش که صورتش آنجا نیست؛ نه خاک زیر گلوی بریده اش و نه خاک زیر بدن قطعه قطعه اش... امام زمان (عج) می گوید، این هم یک سوم عوض خدا که خدا از حرمت حرامش دست  برداشت و گفت خاک حسینم حلال است، آن هم برای آن جایی که هیچ کلیدی نتوانست مشکلتان را حل کند. آن کلیدی را که مشکل گشاست و مشکل غیر قابل حل را حل می کند، خاک حسین من است.

اما یک سوم دیگر عوض این است: «وَ الفَوزَ مَعَهُ» هر کس در دنیا و آخرت، باطنش، ظاهرش و عملش بوی حسین را بدهد، به طور یقین اهل نجات است و شکی در آن وجود ندارد.

بخشی از سخنان استاد حسین انصاریان