حضرت صادق علیه السلام به یکی از یاران خود فرمود كسانى را كه در اطراف تو هستند را بر روزه گرفتن در ماه شعبان ترغیب کن. گفتم فدایت شوم مگر در فضیلت آن چیزى هست؟ فرمود بله همانا كه رسول خدا صلى الله علیه و آله هر گاه هلال ماه شعبان را مى‌دید به مُنادیى امر مى‌فرمود كه در مدینه ندا مى‌كرد: اى اهل مدینه من رسولم از جانب رسول خدا صلى الله علیه و آله به سوى شما. ایشان مى‌فرماید آگاه باشید همانا شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسى را كه یارى كند مرا بر ماه من یعنى روزه در آن ماه روزه بگیرد.

شبكه قرآن سيما با نقشی محوري، روزانه حداقل 120 دقيقه برنامه زنده و شبكه هاي اول ، دوم ، سوم ،چهارم و شبكه تهران  در مجموع 160 دقيقه در روز و راديو قرآن هر روز به مدت 60 دقيقه برنامه در خصوص طرح 1443 توليد وپخش مي نمايد. مراکز و نهادهایی که در اجرای طرح مشارکت دارند عبارتند از: شبكه قران ومعارف سيما ، راديو قرآن ، شبكه هاي يك ، دو ، سه ، چهار و تهران ،سازمان دارالقرآن الکریم ، دفتر گسترش فرهنگ نماز ، قرآن و عترت وزارت آموزش وپرورش ، سازمان اوقاف و امور خیریه ، ستاد عالی هماهنگی و نظارت بر کانون های فرهنگی هنری مساجد کشور ، مرکز هماهنگی توسعه و ترویج فعالیت های قرآنی وزارت ارشاد ، مهد قرآن کریم ،خبرگزاري قرآني ايران و مراکز قرآنی – مردمی استانها

روز بیست وهفتم ماه رجب محمد بن عبدالله مرد محبوب مكه و چهره درخشان بنى هاشم در غار حراء آرمیده بود و مانند اوقات دیگر از آن بلندى به زمین و زمان و ایام و دوران و جهان و جهانیان مى‏اندیشید. مى‏اندیشید كه خداى جهان جامعه انسانى را به عنوان شاهكار بزرگ خلقت و نمونه اعلاى آفرینش خلق نمده و همه گونه لیاقت و استعداد را براى ترقى و تعالى به او داده است. همه چیز را برایش فراهم نموده تا او در سیر كمالی خود نانى به كف آرد و به غفلت نخورد. ولى مگر افراد بشر به خصوص ملت عقب مانده و سرگردان عرب و بالاخص افراد خوش‏گذران و مال دوست و مال‏دار قریش در این اندیشه‏ها هستند؟ آنها جز به مال و ثروت خود و عیش و نوش و سود و نزول ثروت خود به چیزى نمى‏اندیشند. شراب و شاهد و ثروت و درآمد، ربا و استثمار مردم نگون ‏بخت و نیازمند، تنها اندیشه‏اى است كه آنها در سر مى‏پرورانند...

همان گونه كه بعثت پيامبر اكرم در بدترين عصر تحقق يافت، ظهور حضرت حجت(عج) نيز در هنگامى است كه ظلم و جور و يأس و نوميدى جهان را فراگرفته باشد.امام على عليه السلام مى‌فرمايد: خداوند متعال پيامبر اسلام را هنگامى فرستاد كه از عصر پيامبران پيشين مدت زمان بسيارى سپرى شده بود و ملت‌ها در خواب عميقى فرو رفته بودند. فتنه و فساد، جهان را از كران تا كران فراگرفته بود و اعمال زشت و پليد رواج محسوسى داشت. آتش جنگ همه جا شعله‌ور بود و دنيا، چهره‌اى بى‌فروغ و پر از مكر و فريب به خود گرفته بود. برگ‌هاى درخت زندگى زرد و پژمرده گشته و از ميوه آن خبرى نبود. آب حيات [معنوى و اخلاقى] فرو خشكيده و نشانه‌هاى هدايت، كهنه و خراب، و پرچم هدايت، سرنگون گشته و بيرق‌هاى پستى و گمراهى همه جا در اهتزاز بود. زندگى با سيمايى كريه و عبوس با اهل دنيا روبرو بود. ميوه درختش، فتنه و خوراكش، مردار و بر دل‌هاى مردم وحشت و اضطراب و بر برون آنان شمشير حاكم بود.(1)

 از حضرت ابی جعفر (علیه السلام) آورده شده که فرمودند: امام باقر(علیه السلام) به من فرمود : آیا باهم خلوت می کنید ( و دور از چشم دشمنان می نشینید ) و برای هم حدیث می گویید و به آنچه معتقد هستید، برای هم بازگو می نمایید ؟ عرضه داشتم : آری به خدا سوگند ! ما با هم در خلوت می نشینیم و برای هم حدیث می گوییم و به آنچه معتقدیم برای هم باز می گوییم . امام باقر (علیه السلام ) فرمود : به خدا سوگند ! که من بوی شما و جانهای شما را دوست می دارم و البته شما بر دین خداوند و دین فرشتگان او هستید ، پس با پرهیز از گناه و جدیت در امر دین (ما را) یاری کنید ...